Ürkmez

Ürkmez Hakkında
Ürkmez beldesi, İzmir-Seferihisar-Kuşadası yolu üstünde olup, kaza merkezine 25 km, Gümüldür’e 10 km uzaklıktadır.Beldenin 2004 senesi nüfusu 5206 kişidir.Yaz aylarında bu nüfus 40-50 bin şahsa ulaşmaktadır.Ürkmez, bu gün Kısık Yarımadası olarak hatıralan yarımada üstünde bulunan antik lebedos kentinin yerleşim alanının kuzeybatısında bulunmaktadır. Lebedos, Kısım 1 de de bahsedildiği emeliyle, tarihteki 12 iyon şehrinde biridir. Lebedos’un kurulduğu yarımada, anakaraya 300 m uzunluğunda ve 250 m genişliğinde tek berzah ile bağlıdır
22-02-2018
Kentin akropolü, 60 m yüksekliğinde tek tepededir. Ürkmez ismi, Cumhuriyet evveli yörede Türk ve Rum nüfusun yan yana yaşadığı senelerden kalmadır.Bu senelerde, kıyı kesiminde yaşam sürdüren Rumlardan “ürkülmediğini” belirtmek emeliyle “Ürkmedik” ismi yerleşme için kullanılırken, bu gittikçe son zamanlarda Ürkmez’e dönüşmüştür. Ürkmez, tahminen 35-40 sene evvel, günümüz yerinden 3 km henüz kuzeyde dağ eteğindeki tek köy iken zaman içinde buradan kenara doğru inmeye başlamıştır. Bu yer değişikliğinde; alttaki turunçgiller bahçelerinin zenginliği, turizm gelişmesi, kıyıda ikinci konutların çoğalması ehemmiyetli rol oynamıştır.


Ayrıca, Seferihisar-Kuşadası karayolunun canlı tek yol durumuna gelmesi de Ürkmez köyünü kenara doğru çekmiştir. Yukarıdaki köy ise tamamiyle boşalmıştır.
Ürkmez 1992 tarihinde belediye olmuştur. Beldenin Mersinalanı ve Bengiler isimli 2 semti bulunuyor, belde kenar ve karayolu boyunca
büyümesini sürdürmektedir.
Ürkmez, Seferihisar kıyılarının en güneybatısında turistik ehemmiyeti olan tek beldedir. Bu ehemmiyeti, ege kıyılarının en güzel, en temiz ve en duru denizlerinden birine sahip olduğundan kaynaklanmaktadır.
Beldede yeme-içme-eğlence tesisleri kapsamında 5 lokanta, 4 pide salonu, 1 pastane ve 1 disko görev vermektedir.
Beldenin ekonomisinde Satsuma cinsi mandalina yetiştiriciliği egemendir, ayrı olarak zeytincilik de yapılmaktadır. Tahminen 75.000 ağaçtan 2003 seneninde 7500 ton mandalina toplanmıştır. Kuşkusuz turizm sektörü, belde ekonomisinde ticaret ve inşaat hareketlerini de harekete geçirerek nihai senesinin en ehemmiyetli sektörü durumuna gelmiştir. Beldenin içme suyu ağ inşaatı tamamlanmıştır.
Seferihisar ekolojik ve fizyonomik bakımdan ortak özellikler gösteren nebat topluluklarına sahiptir. Nebat toplulukları iki ana formasyonda görülür. Bunlar; maki topluluğu ve orman topluluğudur. Maki olarak ayırt edilen ve dominant türlerini, delice, meneniç, zakkum, katırtırnağı ve yer yer fundaların oluştuğu formasyonda maki-garig şeklinde topluluklarda vardır.
İlçede ayrı olarak ufak topluluklar durumunda kızılçam ormanları ile yüksek yapılı, kalın gövdeli, tek ağaç şeklinde meşeler yayılmış gösterir.
Seferihisar kazasında orman kısmı toplam 132,400,154 m²’dir.Ormanlar, kazanın kıyıdan içeriye doğru iç kısımlarında çoğalan yükseltiyle beraber yoğunlaşmaktadır.
Yer yer kıyılarda da ormanlar görülür ve bunları piknik yeri olarak tüketilir (Ekmeksiz Ormaniçi Istirahat Yeri ve Teos Ormaniçi Istirahat Yeri ). Kaza çapında en çok orman kısmı Doğanbey – Payamlı beldesindedir (40,763,700 m² ) ve belde kaza çapında % 30 luk hisseye sahiptir. Beldede dikili çam ağaçları yoğunluktadır. Orman zenginliği en çok ikinci yerleşme Orhanlı köyüdür ( 35,471,163 m² ) ve buradaki ormanlar kaza toplamının % 27 sini oluşturmaktadır. Köyün fazlalığı dikili çam ağaçlarıyla kaplıdır, oldukça az bölümü baltalık, sorunlu ve çalılıktır.
Ürkmez ilçesinin batı ve kuzey kesimlerinde kırmızı kahverengi Akdeniz toprakları yayılmıştır. Kuzeyde Yağlıkaya Tepe’nin kuzeyinden, henüz batıda Kermiç Tepe doğusuna kadar uzanır ve güneye doğru kısmı daralarak Sığacık Köyü ve Aktaş Burnu seviyesinde nihai bulur. Seferihisar’da kahverengi orman topraklarına yanlızca İhsaniye Köyünün kuzey ve kuzeydoğusunda rastlanılır. Rendzinalara ise iki ayrı yerde rastlanılır.Bunlardan birisi Teos Yarımadası ve etrafında ve öteki de bu alanın doğu kesimindedir. Drenajları iyidir. Alüvyon topraklar iki bölgede yayılmıştır. Şunlar kuzeyde Azmak Dere ve Ulamış Dere’nin geçtiği alanlar ve güneyde Yassıçay-Karaçay’ın geçtiği alanlardır. Alüvyon topraklar düz ve düze yakın az eğimli zemin arazisinde bulunurlar. Zeytinlik, bağ, bahçe, otlak olarak süregelen kullanılmaktadır.
Seferihisar’da arazinin sınıflandırılmasına bakıldığında Bademler köyünün güneyi ile Seferihisar arasındaki düzlüklerde I. sınıf araziler bulunmaktadır. II. sınıf araziler Düzce köyü ve seviyesinde yer almaktadır.Bu topraklar çoğunlukla orta derinlikte, iyi su tutma kapasitesine sahip, orta derecede organak madde sahip olan topraklardır.Seferihisar’ın batısındaki sahalar ise III. sınıf arazilere dahildir, burada rendzina kırmızımsı kahverengi topraklar yayılış gösterir. IV. sınıf araziler, Çamlık köyünden

ürkmez
ürkmez

Seferihisar’a kadar uzanan geniş tanlı düzlüklerden orta derecede eğilimli kısımlara geçiş alanlarında mevcuttur.Seferihisar’ın tahminen 5 km kuzeybatısındaki nemli otlaklar V. sınıf araziler arasındadır.Yayılış alanları pek çok değildir. Bu sahalarda tabii nebat örtüsü makilerdir.Bu topraklardan tarım dışında mera olarak faydalanılmaktadır.Seferihisar güneyinde yüksek taşlılık, sığlık ve çok eğim gösteren sahalar VI. sınıf kapsamına alınmıştır, buralarda çoğunlukla nadiren bodur çalılıklar yoğunluktadır. Yüzeye anakayanın çıkmış olması tarım hareketlerini durdurmuştur. VIII. sınıf araziler, kazanın güneydoğusunda, eğilimli, defa kumlu, sığ toprak bünyesinde, tarım yapılamayan mera olarak sarfedilen, çedir olarak bilinen dikensi bitkilerle kaplı arazilerdir. VIII. sınıf araziler ise Seferihisar güneyindeki geniş su baskın yatağında görülür. Defa taşlı olan bu sahanın ekonomik hiçbir kıymeti yok gibi görünmesine karşın, zemin kesiminde sahip olunan kum ve çakılın inşaat pazarında uygulanması bu kesimi ekonomik kılmıştır.


Ürkmez’in tabii güzellikleri

ürkmez
ürkmez

Ürkmez kazasında turizm potansiyelinin esas çekiciliklerini şu zamana kadar tabii coğrafi özellikler oluşturmuştur. Bunları, kenar ve deniz, abuhava, termal sular, dağlar ve ormanlar olarak ayırmak mümkündür. Seferihisar’ın 60 km lik kenar kuşağında, denize giriş noktası olarak çoğu plaj bulunmaktadır. Kuzeydan güneye doğru: Azmak, Ufak Akkum, Devasa Akkum, Ekmeksiz, Bahadır, Çıfıtkalesi, Doğanbey-Peyamlı, İpekkum ve Ürkmez plajları sıralanmaktadır.Akkum ayrı olarak, meşhur tek sörf koyudur, dünyanın sayılı merkezleri arasında yer almaktadır
.
Ürkmez Barajı Gölü etrafı Doğanbey kaplıcası eşliğinde değerlendirilebilecek tabii peyzaj değerleri defa yüksek tek alandır. Ürkmez sırtları tabii yapısı ve nebat örtüsü ile tabiat yürüyüşleri için en uygun tek ortamdır. Seferihisar Barajı etrafı makilik olup, kaza merkezine yakın konumuyla, suya dayalı rekreasyonel potansiyele sahiptir.Seferihisar kaza arazisinin tahminen % 50 sini ormanlar ve koruluklar oluşturmaktadır. Ormanlar devasa bölümüyle deniz ve kıyılarından uzakta iç kısımlardadır. Denizle kucaklaşan ormanlar ise rekreasyonel gereksinime cavap vemekte, günübirlik kullanımlara açık olarak halka ve turistlere görev vermektedir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir